Szukaj w tytułach i treści opublikowanych tekstów.
Autor
Wzór na papierze marmurkowym powstaje w tacy z gęstym płynem. Farba ma większą gęstość niż kąpiel, a jednak nie tonie: trzymają ją napięcia powierzchniowe. Papier tylko odbija gotowy obraz.
Kropla księcia Ruperta wygląda jak szklana łezka, a zachowuje się jak sprężyna: mocna główka, kruchy ogonek i naprężenia zmagazynowane w szkle.
Q'eswachaka to ostatni most linowy Inków, pleciony z trawy nad rzeką Apurímac. Trzyma się dzięki setkom cienkich sznurów, a przetrwał, bo co roku mieszkańcy czterech wsi rozcinają go i wyplatają nowy.
Sklepienie chóru w Beauvais wznosi się prawie 47 metrów, a trzymają je łuki wyprowadzone poza budynek. Tak działa gotycki szkielet, który w 1284 roku zawiódł.
Posypana piaskiem płytka, pobudzona smyczkiem albo głośnikiem, pokazuje, gdzie metal drga, a gdzie stoi. Figury Chladniego od 1787 roku pozwalają zobaczyć fale stojące, a dziś pomagają lutnikom.
Biskupiński gród z przełomu epok brązu i żelaza znamy głównie dzięki drewnu. Belki, pomosty i ulice przetrwały w mule bez tlenu, a dziś archeolodzy muszą pilnować, żeby nie wyschły.
Dagerotyp nie był odbitką na papierze. Powstawał bezpośrednio na srebrzonej płycie miedzianej, był jedyny w swoim rodzaju i oglądało się go pod kątem, bo wprost odbijał twarz patrzącego.
Gumka zachowuje się odwrotnie niż metal: rozciągnięta grzeje się, a podgrzana skraca. Fizycy tłumaczą to entropią, nie sprężystością wiązań chemicznych.
Archeolodzy przecięli drogę, którą mapy uznawały za rzymską. Pod żwirem znaleźli cztery nawierzchnie, a datowanie trzech wskazało epokę żelaza. Co w takim razie świadczy o rzymskiej drodze?
Pas długi na około 68 metrów, 626 postaci i dziesięć odcieni wełny. Tkanina z Bayeux nie wyszła z krosna: to haft na dziewięciu płótnach lnu, który przez wieki pokazywano raz w roku.
